zondag 22 oktober 2023

Hier doneer je voor! Dag 7 (17 okt)

klik hier voor filmpje dag 7

Hier Kirsten: Vandaag kon ik helaas niet met mijn maatje lesgeven. Die was geveld door een griepje! 
Ik heb Inge wel gemist hoor, maar gelukkig had ik twee fantastische assistenten Sandy en Nicole. Die de groepstherapie mee hielpen en elk kind een kindertandenborstel gaven (kindertandartspraktijk Snoet!)
Vandaag stonden kalmerende en activerende technieken op het lesprogramma. 
Tussen de lessen door nog heel veel kinderen gezien samen met de assistent ergotherapeut (Tully) in opleiding en de fysiotherapeut (Kanta). Heel fijn en samen direct in de praktijk brengen wat er was geleerd! 
Er waren weer zoveel kinderen vandaag! Tja, dat die blanken er zijn, wordt als een lopend vuurtje door gegeven. 
Gelukkig werd de groep in tweeën gedeeld. Ene helft kinderen die al eerder waren geweest en andere helft kinderen die we nog niet hadden gezien! 
Nou, dat waren er nog steeds een heleboel. Daar waar ik kon zo goed mogelijk adviezen gegeven, maar ik voel me ook snel te kort schieten hoor. Ik zou nog zoveel meer willen doen voor die kleintjes! Ik houd maar vast in mijn hoofd dat alle kleine beetjes helpen! 😊
En hier het verslag van Sandy:
Helaas vanmorgen een zieke Inge! Dus de dag met drieën gestart, Kirsten met de les aan de therapeuten en Nicole en ik de groepstherapie met de kindjes! We worden er steeds handiger in, maar Kanta dacht dat het wel rustiger zou worden na zondag, maar elke dag is het volle bak, dit door de Dutches! 
Vandaag bij de groepstherapie kindertandenborstels uitgedeeld, die hebben ze hier niet! Een kindertandarts uit Amsterdam, Thalita een vriendin van Nicole, had deze meegegeven in grote getalen! Ze komen goed terecht 🙏.

De Nederlandse liedjes doen het goed hoor, maar " van voor naar achter en van links naar rechts" was too much voor de vaak spastische kindjes 😅. 
Veel kinderen zien we al 3 dagen op n rij, en dat wordt vertrouwder😊. Er zijn ook echt schatjes bij 😍.

Na de groepstherapie heb ik Inge een tijd gezelschap gehouden, ze is echt niet fit en baalt als n stekker.
Nic en Kirsten en ik wilden even wat chipjes en cola en koffie halen, dus bodyguard mee en buiten het centrum. Bizarre wereld hier. Na de lunch heb ik tijdje bij Inge gezeten en daarna zijn Kirsten en ik met Kanta plastic bakken gaan kopen om de therapie ruimte en de vieze kast opnieuw in te richten. En we hebben een lijst gekocht voor de poster van Brigitte waar alle stadia van baby tot tiener op staan. Op maat gemaakt morgen klaar, Kanta vond 5,50 te duur 😉
We hebben daarna met Kanta een plan gemaakt "wat heb je hier nodig van gedoneerd geld"? Daar kwamen wensen uit, die Nicole en ik morgen met de directie hier gaan bespreken. 
Wat wordt waaraan de komende 2 jaar geïnvesteerd! Heerlijk! Hier heb ik geld voor opgehaald. Er is veel oud en vies speelgoed, maar bv matten op de vloer maken het in de winter minder koud. Ook de hometrainertjes zijn oud en kapot.
Plannen genoeg 🙌💪. Het begon te kriebelen bij ons, dus Kirsten, Nicole en ik hebben gevraagd of we van Kanta de kast met speelgoed mochten organiseren en opnieuw, met nieuw speelgoed mochten inrichten. 
Ze was er heel blij mee, wat onwijs fijn om dit te kunnen doen! 
We hebben alle plannen en wensen opgeschreven en morgen zullen we bespreken wat daadwerkelijk gerealiseerd wordt! 
Ondertussen verbleven onze 'bodyguards' dichtbij, ze willen niet dat we sjouwen, of ruimen, dat doen zij liever! Er gaan ook her en der nog banden opgehangen worden die gebruikt kunnen worden als therapie materiaal. 
Inge krabbelde heel langzaam op, maar is er helaas nog niet! Morgenmiddag gaan we verder naar Rishilpi en laten we dit achter, voelt toch wel vreemd moet ik zeggen😏😪, je bouwt snel een band op met mensen en het zijn ook zo'n lieverds hier. 
Ik ga de rijst met hete groentes niet missen en hoop op lekkerder eten op Rishilpi 😂. 
Ik ben echt "the giant" hier, erg groot vergeleken met de anderen ... Zico, ons manusje van alles (wasservice, eten halen, water halen, ons naar de kamer begeleiden savonds😂) moet er altijd om lachen. We zijn samen op de foto gegaan!

Het was een fijne dag.

zaterdag 21 oktober 2023

Laatste dag vandaag in Banchte Shekha! Dag 8 (18 okt)

Inge: Wat gaat het ook weer snel! Ik voel me iets beter en ga mee ontbijten en lesgeven in de ochtend.  
We nemen alle bakken door met speelgoed,  wat kan je hier allemaal mee? Belangrijkste les van vandaag.. laat ze spelen! In spel leren ze zoveel meer..
Na het uurtje les worden we bij de moeders geroepen en nemen we afscheid van deze dappere vrouwen die het elke dag maar weer doen. Zoveel respect.  Ze gaan ons missen en vertellen dat ze het zo belangrijk vonden dat we er waren. Wij gaan ze ook missen! 
Wat bouw je toch snel en band op. Afscheid is altijd beetje moeilijk..
Ik ga even rusten terwijl Nicole,  Sandy en Kirsten vergadering hebben met Shourove over hoe het gedoneerde geld te besteden. Fijn dat ze dat met zijn drieën doen! 
Kirsten gaat geen kinderen meer zien maar maakt alle materialen klaar zodat ze er echt mee aan de slag kunnen
Met de lunch sluit ik weer aan. 
We bedanken de lieve Zico met een fooitje in een klomp en speelgoed voor zijn kindje.  
Dan nog een half uurtje lesgeven over fijne motoriek.. pff het valt me zwaar. Zo fit ben ik stiekem nog niet.  We nemen uitgebreid afscheid van de therapeuten die zo enorm dankbaar zijn voor alles wat ze hebben geleerd en beloven hun uiterste best te gaan doen.  Wat een mooie mensen!!!
De taxi staat klaar en Nicole bemoeit zich nu maar 1x met het inpakken🤣
In de taxi probeer ik wat te rusten maar de wegen hier laten dat niet toe.. naast het constante getoeter is er geen weg zonder duizenden gaten of hobbels. Gelukkig is rishilpi niet ver..
Vele poorten van bamboe en stof gemaakt voor het Purga Punja festival wat er aan komt (hindoe)

Als we aankomen zien we voor het eerst geen welkomscommitee.. Sandy baalt😂 waar zijn die bloemen!? 
Terwijl we het terrein oplopen komen er van alle kanten mensen op ons af en father Enzo, de oprichter komt snel naar ons toe.  We zijn te vroeg!!! We krijgen bloemen van de manager en zoenen en knuffels Italian style van Vincenzo (Enzo) en zijn vrouw Laura.  Dan komen er een boel kinderen aan en moeders met kinderen die zich allemaal opstellen.  
Nee zegt Enzo, zo kan het echt niet.. het moet wel echt! Dus wij leveren onze bloemen in en de aankomst wordt overnieuw gedaan. 
Hilarische knuffel sessie met Laura en Enzo en dan naar de kinderen met prachtige bloemen.  Enzo was ondertussen afgeleid door het uitpakken van onze spullen. Hij zag niet dat Laura doorging met het ritueel.  Wij krijgen de bloemen van de kinderen,  sommigen verstandelijk en lichamelijk beperkt,  maar hier ook een groep jongens met alleen lichamelijke beperking die ook naar college gaan! Bruno spreekt zelfs goed Engels!
Tegen de tijd dat Enzo er weer is hebben wij weer bloemen,  maar dat had hij even gemist.. overnieuw!!! 🤣🤣🤣🤣
(foto: Nigor met Nicole)
Na een uitbreide foto sessie naar de kamers.  Met een persoonlijke tekst op de site en warm welkom.  Mooie kleurrijke kamers. Ik doe even mijn ogen dicht en sla de welkoms drankjes over.. 
Helaas krijg ik dan weer enorm koorts en kan ik niet anders dan de rest van de avond in mijn kamer boven. 
De lieve Kirsten brengt soep en brood (echt brood!! Geen zoete meuk!! Die Italianen snappen het!) En een eitje,  heb ik iets in mijn maag.  Veel lieve appjes van het thuisfront hielpen enorm! Nog even met Sandy op balkon gezeten met een kopje thee en dan de nacht in.. hopen op een goede nacht.

vrijdag 20 oktober 2023

Rishilpi bij Laura & Enzo dag 9 (19 okt)

Sandy schrijft:
Vanmorgen bij Enzo en Laura heerlijk ontbeten! Gebakken eitje met toast, wat is dat genieten😋. De fysiotherapeut ging ons rondleiden over het terrein, van 8 hectare!! Het is een dorp op zich, met hun eigen werkplaatsen, een houtwerkplaats, een handy craft centrum, een bakkerij, een lasbedrijf... En ga zo maar door. 
Allemaal volwassenen die niet een "gewone" baan kunnen hebben en aansturing nodig hebben. Alles wat ze maken kun je kopen in de shop. Ook wonen er een aantal mensen met lichamelijke en of verstandelijke handicap op het terrein bij Enzo en Laura. Het was zeer indrukwekkend, en veel info, maar het is hier wel goed georganiseerd vergeleken met waar we eerder waren. Diverse therapie mogelijkheden voor kinderen hier! Het terrein is ook omheind en je kunt er alleen via een grote poort in, met 24 uur per dag n bewaker! We zijn er een aantal uur zoet mee geweest.




Na de rondleiding wilden kinderen die hier op het terrein wonen met ons kletsen, omdat ze naar huis zouden gaan voor 1,5 week. Het is hier Durkapudja maandag en dinsdag, het grootste hindoe festival! We gaan het meemaken. Daarom ligt het hele land dan plat. Alle kinderen praten ook engels! Zo knap. 
We werden wat hebberig en zijn we naar de winkel gegaan waar de handy crafts verkocht werden😍. Voor iedereen thuis een presentje gekocht, ook lag mijn bestelde, en hier gemaakte laptoptas (voor werk) voor onze kamerdeur! Het is gemaakt van oude cement zakken 👍 . Ben er zo blij mee!
Nicole en Inge hadden een rustigere middag, dus ben met Kirsten nog over het terrein gegaan. We moesten nog speelgoed bestellen voor Banchte Sheka, maar dat lukte vandaag niet. Morgen en overmorgen gaan Inge (die zich weer wat beter voelt gelukkig) en Kirsten de training geven voor wel 50 therapeuten! Het wordt een soort conferentie dus, in een mega zaal🥴. De druk ligt erop 💪.
Terwijl Inge en Kirsten zich voorbereidden op de training van morgen heb ik op de crosstrainer gezeten, heerlijk ff. We werden om 20 uur weer aan tafel verwacht bij Enzo en Laura voor wederom een heerlijk diner! Wat zijn het lieve zorgzame mensen💖, bewondering voor!
Als ik nog maar kan koken als ik terug ben🫣😅. Fijn om vanavond weer met viertjes te zijn!