Pomphuiske deel 2

(Het Pomphuiske is het maandelijks dorpsblad van Helvoirt)

IN DE BRES VOOR BANGLADESH
Joyce en Els weer
terug in Helvoirt

Waar precies geweest?
Vlak voor de feestdagen keerden Joyce van Brunschot en Els Tamminga terug in Helvoirt. In ’t Pomphuiske van oktober las u al over het voorgenomen bezoek. Gedurende de twee weken dat ze op reis waren, bezochten Joyce en Els samen met Nicole van Brunschot de projecten die haar Stichting In de Bres voor Bangladesh ondersteunen. Vanuit het vliegveld van hoofdstad Dhaka vlogen ze meteen door naar Jessore, waar het project Banchte Shekha loopt. Voor Stichting In de bres is het een nieuw project, maar het bestaat al 30 jaar. Het wordt geleid door de Bengaalse Angela Gomez die in 2005 een Nobel PeacePrize won voor haar inzet voor vrouwenrechten. In de bres gaat hier met name therapie-, spel- en schoolmateriaal vergoeden.

Terugblik reis 2010 door Joyce van Brunschot

Wat een reis, wat een reis. In één woord GEWELDIG. 

Dank je wel zus, dat ik dit mee heb mogen maken! Ik ben trots op je!

Tja, waar moet ik beginnen?! Te veel indrukken om meteen op papier te zetten, maar ik ga het wel proberen. 

Goed voorbereid gingen Els, Nicole en ik op reis naar Bangladesh. De backpacks vol met cadeautjes voor alle kinderen en een rolstoel voor Shourove, onze Bengaalse vriend.

Onze missie van de reis was het bezoeken van 2 projecten genaamd Rishilpi en Banchte Shekha. 

Banchte Shekha is een project waar ze zich inzetten voor kwaliteitsverbetering van leven voor voornamelijk gehandicapte kinderen en arme vrouwen. Ze zorgen ervoor dat kinderen naar school kunnen. Ouders die hun kinderen naar school laten gaan, krijgen een koe of geit en elke week een zak rijst, zodat de kinderen niet hoeven te gaan werken. Ze ondersteunen kleine dorpjes door betere huisvestiging te realiseren en een school te bouwen. Wij hebben zo’n vissersdorpje bezocht en je ziet de armoede van deze mensen. Er is geen speelgoed voor kinderen te vinden op 1 lappen popje na op de schouders van een meisje. Ondanks de armoede ogen de mensen toch gelukkig en trots op hun dorp. We waren er erg welkom. 

Terugblik reis 2010 door Els Tamminga

Terwijl ik dit schrijf is het vier dagen geleden dat we terug zijn gekomen van onze reis. Het is tweede kerstdag. Buiten ligt er volop sneeuw en loopt er bijna niemand op straat. Een wereld van verschil met het leven in Bangladesh.

DAG 14 en 15: Dhaka

Na nog een lange laatste dag op Rishilpi gister, was snel het afscheid aangebroken. Els en Joyce gingen deze dag nog op pad voor de laatste boodschappen in Sathkira. En ook de shop op Rishilpi hebben we leeggekocht! Ieder z`n eigen checklist zodat we zeker niets zouden vergeten. Ook voor Nicole, zij bezocht voor de laatste keer het hospitaal, hun therapeuten en de kindjes. Na de lunch nog even met z`n drieeen over het project, het was moelijk weg komen...Overal werden we hartelijk bedankt voor onze komst en ze zien ons graag volgend jaar terug! :-) Een groot commite zwaaide ons bij de poort uit. Samen met Sarah, die ook naar Dhaka vloog, beleefde we een van ons engste taxiritten naar het vliegveld van Jessore. Nog net op tijd voor het inchecken en daar gingen we.

DAG 13: Rishilpi

When they are happy, we are happy...

Today we had a great day. A lovely day. But a difficult day. We are already thinking in English and Bangali so we want to make you part of it. Net “thuis” van een indrukwekkende, vermoeide maar dankbare dag.

In Kuhlna gingen we vandaag bij Suditra op bezoek. Een meisje dat in een weeshuis woont omdat haar moeder niet voor haar wil zorgen. Suditra is gehandicapt en in het tweede huwelijk van haar moeder was haar gehandicapte dochter niet gewenst. Suditra belandde op straat, kwam hierna op Rishilpi terecht en later in Kuhlna in het weeshuis waar ze onder de zorg van de nonnen terecht is gekomen. Als wij jullie vertellen dat ze drie jaar geleden voor het laatst buiten de poort van dit weeshuis is geweest, dan weten jullie ook wel genoeg.

DAG 12: Rishilpi

Vandaag helemaal in de veronderstelling dat we naar Kulna zouden gaan. We stonden om 9.00 uur gereed voor vertrek toen Nicole nog even een sms van Shourove voorlas, dat hij ons zondag zou komen ophalen voor Kulna. ?????? Wat bleek, nicole had zich vergist in de dag! Ach, in Bangladesh lopen zaken wel vaker anders dan gepland, dus het programma weer omgegooid.

DAG 11: Rishilpi

Vandaag hebben we ons als echte toeristen gedragen. Vrijdag is hier een vrije dag: dus ook voor ons! Met een heel gezelschap zijn we er op uit getrokken. Op weg naar Mongla waar je per boot het mongrovenbos in kon varen. De dag ervoor hadden we Prova, een vriendin van Nicole, die woont op het project mee gevraagd voor een dagje uit.

DAG 10 vervolg: Rishilpi

Hallo aan alle "In de bres" aanhangers!

Elke keer weer vol spanning maken wij het gastenboek open en lezen met plezier jullie reacties. Het doet ons goed dat onze reis zo gevolgd wordt!

We zullen jullie dan ook niet langer in spanning houden en de afloop vertellen van de spannende clifhanger van gister. Je zul het al op de foto: het was gelukkig goed afgelopen! Slechts onder de modder ben ik goed op de kade terecht gekomen. Met vier vrouw sterk opde kade getrokken, onder de modder. Weet nu hoe het voelt om over de rand te bungelen! Sandaal uit de modder gevist en op de naar "wasplaats". Hier werd ik prima door de dorpelingen geholpen en in mum van tijd waren sandalen, broek, handen en voeten weer schoon. Je hebt helemaal geen wasmachine nodig! Enne...gehele zachte huid krijg je ook nog eens van zo`n masker!

welkom Luigi 2010

Deze film is gemaakt door Andrew Tijssen

DAG 10: Rishilpi

Father Luigi nam ons mee op een boottrip door de Sunderbarns. Het was best mistig, dus helaas, niet het prachtige uitzicht wat we gehoopt hadden. 4 meiden gingen mee. We gingen een eiland bezoeken waar een tribalstam woont. De grote boot kon daar niet gemakkelijk aanmeren. Er was wel een smalle stenen steile helling waarover we konden lopen om op de dijk de komen. Nadat de 4 meiden uitgestapt waren, nam ook Nicole een grote stap (best eng, want daaronder was het water en heel veel klei) en liep naar boven. Bij Els ging het echter minder soepeltjes. Haar eerste stap ging goed, de tweede was in de klei. Ze gleed uit, viel...

Optreden Rishilpi tijdens liberationday

Rishilpi oefend weken met alle leerlingen om het meest spetterende optreden neer te zetten van alle scholen in Satkhira. Tijdens "liberation day" vieren de Begalen dat ze in 1971 de oorlog met Pakistan hebben gewonnen en daarmee hun vrijheid weer terug hebben gekregen. De kinderen van de school vinden het geweldig om te doen.
Het filmpje is van Sarah Hintzen

DAG 9: Rishilpi

Gisterenochtend hebben we een keer uit geslapen. Na een heerlijk ontbijt zijn we onze kadootjes gaan uitdelen aan de kinderen op Rishilpi. De beesies vonden ze geweldig. Kinderen liepen lachend weg, verstopte hun beesie achter hun rug en probeerde zo nog een beesie te krijgen. Tja, probeer ze dan maar eens uit elkaar te houden, wie wel heeft gehad en wie niet. Zelfs ouders probeerden er ook een te scoren. Prova kreeg enkele tekensjablonen en haar klaslokaal werd versierd met bungels(van de super de boer). De mobielen van ons Monique werden naar een ander klasje overgebracht.

DAG 8: Rishilpi

Vaak loopt een dag anders dan gedacht. Gelukkig wennen Joyce en ik hier ook aan. Vanochtend dachten we nog dat we om vier uur in de middag naar father Luigi zouden vertrekken. Echter hoorden we om half drie dat het niet vandaag was, maar morgen. Helemaal goed, een dagje langer hier en dadelijk een dagje korter voordat we vertrekken.